W przeszłości niektóre banki znane były z twardego stanowiska wobec posiadaczy kredytów indeksowanych do franka szwajcarskiego, odrzucając możliwość porozumienia. Obecnie obserwuje się zwrot w strategii – instytucje te coraz częściej wychodzą z inicjatywą polubownego zakończenia sporu, niekiedy oferując nawet całkowite umorzenie zadłużenia. Tego rodzaju działania są kierowane m.in. do osób, które już nadpłaciły wartość kapitału i kilkukrotnie odmówiły podpisania ugody.

Unieważnienie umowy kredytowej w procesie sądowym nie oznacza automatycznego zakończenia sprawy. Dopiero prawomocny wyrok otwiera drogę do dochodzenia świadczeń od banku i skutecznego rozliczenia wzajemnych roszczeń.

W sporach dotyczących kredytów powiązanych z walutą obcą pojęcie ugody budzi wiele kontrowersji. Choć teoretycznie porozumienie powinno oznaczać wzajemne ustępstwa obu stron, praktyka pokazuje, że inicjatywy podejmowane przez banki często opierają się na jednostronnych warunkach, faworyzujących instytucję finansową.

W ostatnich dniach ruszył precedensowy etap batalii prawnej związanej z kredytami indeksowanymi kursem walut obcych. Tym razem jednak celem postępowania nie są banki, a państwo – a konkretnie jego bezczynność w nadzorze nad sektorem finansowym.

Od pewnego czasu to już nie konsumenci, lecz reprezentujący ich prawnicy są na celowniku przedstawicieli sektora bankowego. W obliczu coraz liczniejszych postępowań sądowych bankowcy kierują oskarżenia nie pod adresem osób, które zdecydowały się na dochodzenie swoich praw, lecz kancelarii prawnych, które udzielają im wsparcia.

Coraz częściej w przestrzeni publicznej pojawiają się opinie sugerujące, że problem kredytów walutowych został w Polsce opanowany. Jako argumenty wskazuje się m.in. spadek udziału tych zobowiązań w relacji do PKB – z poziomu 9 proc. w 2014 roku do zaledwie 1 proc. w roku 2024. Choć statystyki te mogą sugerować, że konflikt został zażegnany, rzeczywistość jest znacznie bardziej złożona. Zmniejszenie liczby aktywnych umów nie oznacza bowiem automatycznego wyeliminowania ryzyk prawnych związanych z ich treścią.