Choć banki coraz głośniej mówią o konieczności „systemowego rozwiązania” spraw frankowych, a KNF szykuje kolejne koncepcje, z punktu widzenia frankowiczów temat tzw. ustawy frankowej 2023 roku jest już właściwie martwy.

Dotychczasowy cel banków, jakim było pełne pokrycie rezerwami ryzyka prawnego dotyczącego aktywnych kredytów powiązanych z frankiem szwajcarskim, przestaje być wystarczający. Coraz bardziej widoczne staje się nowe wyzwanie – roszczenia byłych kredytobiorców, którzy całkowicie spłacili swoje zobowiązania.

W sprawach dotyczących nieważności umów kredytów frankowych zyski kredytobiorców nie kończą się na odzyskaniu spłaconych rat, prowizji i opłat.

W ostatnim czasie frankowicze – zarówno ci nadal regulujący swoje zobowiązania, jak i osoby, które już zakończyły spłatę kredytów powiązanych z walutą obcą – zaczęli otrzymywać zaskakującą korespondencję od jednego z największych banków w kraju.

Zagadnienie przedawnienia roszczeń w sprawach dotyczących kredytów walutowych wciąż wzbudza wiele emocji i niejasności. Kredytobiorcy zastanawiają się, od jakiego momentu należy liczyć okres przedawnienia i czy każda zapłacona rata ulega osobnemu terminowi przedawnienia.

Obecne wydarzenia wokół osób posiadających kredyty powiązane z frankiem szwajcarskim przynoszą kolejne pozytywne sygnały. Wciąż rośnie liczba korzystnych rozstrzygnięć zapadających przed sądami powszechnymi, co motywuje kolejnych kredytobiorców do występowania na drogę sądową.